Privacy is overrated

Privacy is overrated

Waarschijnlijk heb je het weleens gebruikt of voorbij zien komen in een presentatie:  John Anderton (gespeeld door Tom Cruise in Minority Report) loopt door een mall en wordt van winkelbediende tot billboard uiting persoonlijk aangesproken. De ideale wereld van een marketeer. Maar willen consumenten ook in zo een wereld leven?

Door: Wouter Swenneker

Consumenten worden zich meer en meer bewust van het wisselgeld dat ze bezitten in de digitale wereld. Ze leveren dit in voor toegang tot informatie, communiceren met vrienden, het vinden van een date, etc. Waar maken we, marketeers, ons dan druk om als het gaat om het bewaken van privacy? Consumenten doen dat toch zelf ook niet?

De wet
Data is dus een currency. Een currency kent een eenheid en uitgifte in de vorm van munten en biljetten. In de Westerse wereld kennen we de luxe van relatief stabiele currencies. Je weet dus ongeveer wat je mee moet nemen als je een brood wilt kopen. Er zijn juridische – en economische wetten die zorgen voor die stabiliteit.

Op het gebied van data zijn ook wetten nodig, juist om de handel te stimuleren. Je hebt immers twee partijen nodig die welwillend zijn om te handelen, niet alleen de marketeer. Het is dus belangrijk dat de data juist wordt behandeld. Wat juist is bepaald de Wet bescherming persoonsgegevens. Daaronder valt de Telecommunicatiewet, in de volksmond de Cookiewet. Deze wet is niet nieuw, integendeel, deze bestaat sinds 08 juni 2012. Vreemd genoeg voldoet niemand in onze industrie aan deze wet.

Waarom voldoet niemand nog?
Media 2012 werd bekend gemaakt dat de Cookiewet in Nederland versneld werd ingevoerd. De Overheid liet weten dat dit noodzakelijk was om te voldoen aan Europese richtlijnen. Toch was de Nederlandse toepassing strenger dan in de rest van Europa. Namelijk het feit dat een gebruiker  uitdrukkelijk zelf toestemming moet geven (opt-in). In andere landen mochten persoonsgegevens worden opgeslagen, totdat een gebruiker aangaf dit niet te willen (opt-out).

In beide gevallen is de wet bedoeld om de bezoeker de keuze te geven de informatie op de site te bekijken ook zonder dat gegevens over het bezoek worden vastgelegd.

Het expliciet vragen om toestemming is één ding. Dat wordt tot op zekere hoogte nageleefd in de markt. Maar waar wordt toestemming voor gevraagd? Deze toestemming is te algemeen, waardoor feitelijk iedereen de wet overtreedt.  Het is wachten op een volgende grote geldboete en reputatieschade aan ons vak. Dit zal weer leiden tot een consument die zijn ‘geld’ op zak houdt, een stagnerende economie als gevolg.

Verantwoordelijkheid
Als we het Utopia van Minority Report terecht willen komen dan moeten alle partijen die data verzamelen of bewerken dit volgens de wet doen. Een oproep aan iedereen, van adverteerder tot publisher: verantwoordelijkheid nemen dus! Anders zorgt de consument er voor dat privacy niet overrated is.

1

Share This Post

Leave a reply