Column: Is Nederland een sportland?

Sherida JansenWie net als ik dacht dat Italië het land was met alleen wat lege voetbalstadions, een paar pizzabakkers en jaloersmakende vrouwen en mannen heeft het fout! Naast de overheerlijke pizza’s is Italië het land waar iedereen bezig is met sport. Jong, oud, sexy, lelijk of gerimpeld, iedereen houdt van sport!

Italië heeft me naast de extra kilo’s ook aan het denken gezet; is Nederland echt een sportland? Of heerst er waanzin binnen NOC*NSF? Ik neem de waterpoloërs, Gregory Sedoc en judoka Birgit Ente als voorbeeld. De waterpoloërs werden in Beijing 2008 nog Olympisch kampioen, maar plaatsten zich op 1 doelpunt na niet voor de spelen in Londen, waardoor ze hun titel niet konden verdedigen. Sterker nog, ze verloren hun A status!

Gregory Sedoc raakte vanwege zijn tegenvallende prestaties, naast zijn baan bij Defensie ook zijn A status kwijt en zette noodgedwongen zijn huis te koop om op topniveau te kunnen blijven sporten. Judoka Birgit Ente verloor haar A status omdat zij naar een hogere gewichtsklasse moest en haar eerder behaalde prestaties (o.a. deelname Olympische Spelen) niet mee telden. Terwijl Guillaume Elmont met de vergelijkbare prestaties wel zijn A status mocht behouden.

Een ander voorbeeld zijn onze korfballers, die wanneer zij hun eremetaal verkopen waarschijnlijk nooit meer hoeven te werken. Aan concurrentie ontbreekt het en korfbal behoort niet tot een potentiële Olympische sport, maar ze beschikken wel over een A status.

In mijn ogen zou Nederland aanstormende talenten moeten steunen in de gehele Olympische cyclus. 4 jaar lang en niet korter. Hierdoor krijgen talenten een toekomstperspectief, waarbij zij zich volledig kunnen  richten op hun carrière en zich niet hoeven bezig te houden met randzaken. Dit geldt voor de talenten die zich in de toonaangevende sporten met de wereldtop willen – en in de toekomst kunnen – meten. En niet de korfballers die met 1 keer per week trainen nog steeds wereldkampioen worden.

Het EK, WK en de Olympische spelen beleef je samen met vrienden en familie. Na de klassieker Ajax-Feyenoord haalt iedereen een extra bakje koffie op het werk, om zo de wedstrijd te kunnen nabespreken met collega’s. Ja, sport verbroedert en brengt heel Nederland samen. Maar is Nederland ook echt een sportland? Een land waar sport toegankelijk wordt gemaakt voor iedereen, waar sport op nummer 1 komt, waar sporters onvoorwaardelijk worden gesteund? Deze vraag kan ik heel kort beantwoorden: NEE!

Beste Erica Terpstra, wanneer heeft u tijd voor een kopje koffie?

 

Sherida Jansen

 

>> Vind hier alle artikelen uit de Keep in Mind mail van augustus 2013 

0

Share This Post

Leave a reply