Column: social of a-social

ColumnGisterenavond zat mijn zoon van 15 met een vriend een beetje te hangen op de bank. Op zich niets bijzonders, alle pubers zijn professionele bankhangers. Maar waar ik vroeger dan lekker kletste met de aanwezige vriend of vriendin, zaten deze heren zonder een woord te wisselen driftig op hun telefoon te what’s appen en te twitteren, zelfs met elkaar. Waarom zou je ook praten tegen elkaar als je naast elkaar zit? Dat is zo 2010.

Door Héloïse van den Berg, Director Strategy & Planning

Helaas zie ik dit gedrag niet alleen bij mijn kinderen. En die kunnen zich tenminste nog verschuilen achter hun puber zijn. Maar wat dan te denken van het volgende voorval? Ik was uit eten en aan het tafeltje naast ons zaten twee mensen die de hele avond alleen maar afzonderlijk met hun telefoon bezig waren, afgezien van de momenten dat de serveerster een nieuwe gang bracht en er gegeten moest worden. Dit betrof geen middelbaar echtpaar dat elkaar niets meer te melden had, maar gewoon twee vriendinnen. Aan het eind van de avond maakte één van de twee nog even een foto en ik hoorde haar zeggen: die zet ik gelijk op Facebook. ‘Fijn dat in elk geval hun Facebook vrienden nog denken dat het gezellig was en deze dames lekker bij gekletst hebben’, dacht ik op dat moment.

Zo zijn er nog legio voorbeelden te geven waarbij mensen meer bezig zijn met social media dan met werkelijk sociaal gedrag. Begrijp me niet verkeerd, ik zie absoluut de voordelen van social media en ze zijn niet meer weg te denken uit ons leven. De Arabische Lente had niet kunnen plaatsvinden zonder social media; Amber alerts verspreiden zich razendsnel via Twitter. De recente, hartverwarmende zoektocht van particulieren naar de twee jongens uit Zeist werd aangezwengeld via Facebook. En ik zie ook dat ze je sociale leven kunnen verrijken. Wat is nou leuker dan een uit het oog verloren vriendin terugvinden via Facebook en merken dat je allebei geen spat bent veranderd, afgezien van die paar rimpels? Ze maken het bovendien makkelijk om op de hoogte te blijven van het wel en wee van je vrienden en familie.

Maar daarin schuilt nou juist ook het gevaar. Want in plaats van te bellen en iemand te vragen hoe het met hem of haar gaat, checken we zijn Facebook wel even. In plaats van aandacht te hebben voor de vriendin die tegenover je zit, ben je bezig met je andere vrienden en wat die aan het uitspoken zijn. Wordt het niet eens hoognodig tijd dat we met elkaar afspreken dat we social media niet de voorrang geven boven het echte leven? Anders ben ik bang dat we gaan lijken op die Japanse toeristen in Amsterdam die continu foto’s aan het nemen zijn. Als je ze dan vraagt wat ze tot nu toe het mooiste hebben gevonden, krijg je het antwoord: ‘Geen idee, dat zie ik thuis wel op de foto’s’.

 

>> Vind hier alle artikelen uit de Keep in Mind mail van juni 2013

0

Share This Post

Leave a reply