Françoise van Schaik: Over stratenboeken en dingen die voorbij gaan

Foto: Francoise van Schaik

Ach, die bitterzoete romantiek van Het Telefoonboek en De Gouden Gids. Nog geen vijftien jaar terug vertoonden deze Bijbels nog ezelsoren en lagen ze voor het grijpen in de la of naast de telefoon. En dan Het Shell Stratenboek. Je beste vriend als het ging om tijdig bij afspraak te arriveren. Vooraf zocht je er de makkelijkste route in uit en krabbelde deze onleesbaar op een kladblaadje, voor onderweg. Verdwalen was een no go, want dan had je nog minder aan je kladblaadje. Met stress en gevaarlijke capriolen tot gevolg, om nog maar te zwijgen over echtelijke ruzies. Dan had je twee opties: auto aan de kant en opnieuw Het Stratenboek raadplegen, of wachten tot je bij het binnenrijden van de eindbestemming een plattegrond met een grote i erboven zou treffen. En dan maakte je een seniele indruk zo langs de Dorpstraat, terwijl je hardop in jezelf praatte en met je wijsvinger de route uitstippelde, in de hoop dat je die, eenmaal weer in de auto, nog foutloos zou kunnen reproduceren. Dat je vervolgens te laat bij je afspraak arriveerde werd toen iets makkelijker geaccepteerd, en ook dat je niet van te voren kon laten weten dat je überhaupt te laat was. Des te meer werd het gewaardeerd wanneer je onderweg attent genoeg was om een groene PTT-telefooncel in te duiken.

Had je geen auto ter beschikking, dan was het Openbaar Vervoer een redelijk alternatief. De luie reiziger had de mogelijkheid om in die o zo handige Gouden Gids het telefoonnummer van de busmaatschappij op te zoeken om naar de bustijden te informeren. De energieken onder ons liepen voor de bustijden gewoon even heen en terug naar de bushalte. Was dat eenmaal geregeld, dan sloeg je zonder een onvertogen woord Het Grote NS Spoorpuzzelboekje open.

En de voorpret van het uitzoeken van een vakantie was aanzienlijk groter. Lekker knus met de hele familie in kabeltrui rondom het haardvuur De Vakantiegidsen van de komende zomer doorbladeren, om vervolgens op zaterdagochtend bij het plaatselijke reisbureau met diezelfde gehele familie de reis te boeken. En na afloop hoefde je er geen recensie over te schrijven.

Door de snelheid van de ontwikkelingen voelen we ons in tien jaar tijd ouder dan onze (groot)ouders in vijftig. En we worden ook steeds makkelijker. Alles kan per definitie goedkoper, handiger en efficiënter. En dat allemaal in de helft van de tijd. Een Personal Computer is aardig als je nergens heen hoeft, maar een iPad kun je onder je arm meenemen. En een TomTom-kastje in je auto wordt al aardig onhandig in vergelijking tot de TomTom-App op je iPhone. Want dan kun je niet alleen de route vinden, maar ook fijne restaurants, hotelbeoordelingen, pinautomaten, je vrienden én telefoonnummers. Alle Bijbels in één apparaat gepropt: De Gouden Gids, Het Telefoonboek, Het ANWB Stratenboek, Het NS Spoorboek en De Vakantiegids. En dat lijstje groeit met de minuut. Twee dagen verder en je loopt hopeloos achter.

Wat gaat de digitale rollercoaster ons brengen? En hoe (ver)oud(erd) voelen we ons over weer tien jaar? Ongetwijfeld is dan alles volledig mobiel, getraceerd, geïntegreerd, gecombineerd, gemanipuleerd en verbonden. En gaat dat je boven je pet, dan kun je maar beter alvast geraniums gaan kopen. Dus snoer jezelf goed vast in die achtbaan, enjoy the ride, en skype Mindshare gerust als je duizelig wordt.

Françoise van Schaik

0

Share This Post

Leave a reply