Dirk de Gooyer: Ver weg en toch dichtbij

Nu we al bijna aan de tweede ronde van het WK toe zijn en de wedstrijd van Oranje vanavond nog slechts een formaliteit is, buitelen de vele WK specials en uitgaven over elkaar heen. Zo verschijnt Voetbal International met 2 nummers in één week en heeft De Telegraaf zelfs meerdere (?!) WK-specials uitgebracht. Kwantiteit gaat ten koste van kwaliteit en bijzaken worden hoofdzaken: de kapper van Gregory van der Wiel (er gaan geruchten, 2 keer per week. Echt waar, ik ben jaloers!) en een verdwaalde spelersvrouw downtown Joburg.

De camera registreert, de journalist noteert, de thuisblijver wordt geïnformeerd. Zo zien, horen en lezen we om de twee jaar dezelfde beelden, poppetjes en issues (ook zo benieuwd naar de slogan op de spelersbus…?).

Da’s leuk, maar veel interessanter is het om in de belevingswereld van onze jongens te stappen en deze op de voet te volgen. Getuige de vele camera’s die mee waren met het uitstapje naar Robbeneiland gisteren. De Telegraaf kopt in telesport vandaag dan ook “Meer dan voetbal”. Nóg leuker is het om net iets dichter op de huid te zitten van onze voetballers en ze via social media als bijvoorbeeld Twitter te volgen. Mits de heren voetbalmiljonairs van begin 20 hier ook volwassen mee om gaan.

Coach Bert Van Marwijk besloot in eerste instantie Twitter toe te staan tijdens de WK, in tegenstelling tot landen als bijvoorbeeld Spanje en Engeland. Hierdoor konden we in de afgelopen weken erkende twitteraars als Babel en van der Wiel hun “ding” wereldkundig horen maken. Dit ondanks het slippertje van laatst genoemde die vorig jaar in opspraak kwam omdat hij, zo was de interpretatie van velen, de trip naar Australië verstek liet gaan vanwege een hersenschudding. En terwijl hij de avond ervoor al hiphoppend en twitterend aanwezig was bij een concert van rapper L’il Wayne.

Alsof dat nog niet aardig genoeg is, plaatste Ryan Babel ook z’n webcam op z’n slaapkamertje in Zuid-Afrika zodat we live kunnen meekijken bij een spelletje digitaal voetbal tussen de matties. Of dit laatste een wezenlijke bijdrage levert aan hoogdravende content kun je je afvragen. Alhoewel, 010 versus 020 samen naast elkaar op bed, zo kan het dus ook! Maar het geeft wel direct een inkijkje in de belevingswereld der topvoetballers.

Dat dit ook pijnlijk ontnuchterend kan zijn, blijkt. (Remember: “Daar hoorden zij engelen zingen” – Ajax werd in 90 minuten teruggebracht tot niveau onderbond). Exit Twitter dus tijdens de WK daar Elia (23 jaar) het woord “kanker-Marrokaan” heeft gebezigd voor de webcam. Tegen een vriend nota bene.

Atleten zijn een belangrijk uithangbord van sponsors en sportmerken. Hoewel sponsors vanuit de commerciële overeenkomsten ook een solide tegenprestatie mogen verwachten, vallen de moderne communicatietechnieken soms buiten het bereik van de geldschieters. Dat brengt een geheel andere dynamiek met zich mee. Er is geen of weinig invloed meer aanwezig en communicatiestructuur en regie ontbreken. Oftewel in voetbaltermen: de speler valt minder makkelijk te coachen.

Is dat een probleem? Nee. Laat sport(ers) authentiek zijn, rechtstreeks vanuit de bron en laat de atleet een ambassadeur zijn voor je merk, club en land juist vanwege dat enorme potentieel. Zo staat de teller bij Ryan Babel al rond de 30.000 volgers: free noise, at your service.

De trouwe sportvolger hoeft niet meer te vertrouwen op quotes van journalisten en is sneller geïnformeerd dan Jack. Het is bovendien een stuk minder voorspelbaar (en dus spannender), nog actueler en je kunt er zelfs nog (beknopt) op reageren ook.

De Telegraaf reageerde overigens slim door direct aan te kondigen dat 9 journalisten tweets gaan versturen tijdens de WK. Prima initiatief. Nu maar hopen dat ze bij- van hoofdzaken kunnen scheiden.

De beste, creatiefste spelers zijn niet altijd bereid te luisteren naar de coach. Kom op Eljero, koppie erbij, verlos ons van die traditionele-commerciele-media-aandacht-overload…

Dirk de Gooyer

0

Share This Post

Leave a reply